روز جهانی مادر ، این عصاره عشق و فدا کاری و

سلسله جنبان عالم  هستی  ، بر همه مادران در

     گوشه گوشه این  بلاد خاکی مبارک باد  .         

                     مادر

مادر ! طلوع روشن صبح سعادتی

گل خوشه های خرمن لطفی ، عنایتی

مادر ! چو واژه های نمازی به شهر عشق

مفهوم آیه های خدایی ، طراوتی

مادر ! تو شاه بیت لطیفی در این غزل

باغ صفا و مهر و سخایی ، مروّ تی

مادر ! بکوه طور شنیدم نوشته اند

کز جلوه های قدس شکیبی ، شهامتی

مادر ! کتیبه های بلورین عمر من

در د ست های تو ست ، شکوه ِ اجابتی

مادر ! در این زمانه که سرد ا ست  و بی وفا

آ غوش پر نوازش گرمی ، طهارتی

غم نیست گر که خاطره ها پر کشیده اند

چون خود شکوه خاطره ای ، بی نهایتی

مادر ! کدام واژه تواند تو را ستود

چون سوره های گلش سبز  رسالتی

مادر ! تمام غصه عالم کشیدنیست

با بودنت ، چه ، صبح وفا را طراوتی

مادر ! بیا که درد دل خود بگویمت

هر چند خود ز درد دل من روایتی

مادر ! نوید واژه شعری در این جهان

آری طراوتی ، سحری ، نور و برکتی .

     نیمه دیگرم

من وتو در کنار رود زمان

هم نفس هم تبار هم بودیم

غم سرودیم و ناله ها کردیم

یار شبهای  تارهم بودیم

سال ها زیر سقف یک مکتب

مبصر و غمگسار هم بودیم

سالها در طواف کعبه دل

مُحرِم  کردگارهم بودیم

من وتو سال های قحطی نور

همره و هم عیار هم بودیم

نگذارند دشمنان  ، ما را

ورنه ، روزی برارهم بودیم .

سال نو و نوروز باستانی بر همه نوروز باوران

                   مبارک باد.

بهاره گل بچینیم ،  گل بشیم  یار

بکاریم گل به هر جا  ، سر زده خار

بیا یکجا  بشینیم     تا    قیامت

نباشه بین ما ، هیچ وقت دیوار .

              سبز و بهاری باشید.

میلاد منجی عالم بشریت پیام آور حق حضرت نبی مکرّم محمد ابن

       عبدالله (ص) بر بشر و پیروانش تهنیت و مبارک باد .

دلیلِ  خلقت ِ افلاک  آمد

نشان و  سورهء  لولاک  آمد

صفا و برکت عشق زمین  است

طواف و کعبه و دّر یمین  است

شکوه عالم هستی  و انسان

وقار و  شوکت و معنای  ایمان

هوای  عافیت با  غمزه  همراه

طلوع سر فرازی  آید  از راه

نوای زندگی ، شوق زمین است

سماع و عشرت عرش  برین است

خوشا بر خاک ، احمد(ص) می نهد پا

خوشا انسان که مییابد  ره  از  چا

پیامبر آمد و مهتاب  جوشید

زمین  از برکتش  ایثار  نوشید

عیار و جوهر  دل  زنده  گرد ید 

نماد کفر  گیتی  کنده  گردید

خوشا  آیینه  داران   بلا  نوش

به فرمانش محرم  کرده  بر دوش

به مادر ، شیوه زهرا(ع) بیاموخت   

به دختر  زینتِ  شیوا  بیاموخت 

به خلق و خوی معنای ِ دگر داد

بدست حُسن فردای ِ  دگر داد

به تفسیر  از  ولایت  راه  بنمود

صلاح  امتتان را ، مهر  فرمود

   ٫     ٫  

بیا  با هم  دمی  یکجا  بشینیم

نفاق  و کینه  را  یکجا  بچینیم

بیا  وحدت  کنیم ، دشمن  بسوزه

تمام  فکر  اهریمن  بسوزه

نه  سنی  راست میگوید ، نه  شیعه

نه سنی راه حل جوید ، نه شیعه

چو مار ِ تفرقه  در آستینه

تمام  نا  بسامانی  از  ا ینه

      ٫     ٫

پیامبر آمده ، تا  شاد  باشیم

برای همد یگر شمشاد  باشیم

تفرّق ، چوبه های دار  گردد

تغافل ،  نیزه های  مار گردد

           ٫    ٫

بیا  همت کنیم ،  بیدار  باشیم

کمی همدرد و هم ، غمخوار باشیم. 

هوس انگیز بود و بوسه بسیار

من و اشوب شهر آشنایی

بهم پیوسته ،او از ناز سرشار

بصد رمز و نگاه میگفت برگیر

از این باغ و از این فصل و از این بار

به او گفتم عزیز خوش تکلم

بیا و نوبت دیدار بر دار

به لبخندی ملیحی گفت ای دوست

یک انگشتی نمک باید ، نه خروار.

میلاد عیسی مسیح (ع) بر همه بویژه

       پیروانش مبارک باد.

خبر از باغ و گلزارم نیامد

به دیدارش تمام عمر رفتم

ولی یکدم به دیدارم نیامد

شب یلدا  درازه غم ندارم

توان دوریت یکدم ندارم

اگر باشی به پیشم غنچه گل

بدنیا ها مه چیزی کم ندارم

دلم مایه تو را هر دم ببینم

گل بوسه از و لب ها بچینم

بیا با هم دمی تنها بشینیم

الهی داغ تور هیچ وقت نبینم

شرار آرزو ها کرده  ریشم

به تقویم دل تنگم  نوشته

که کی ، شهد لبانت را به چیشم

دور دست ها را از افق بخیه دارش می شناسم

که نازا ست به نظر

**

گیوه های من پینه نمی گیرند

تا زمستان

سیاهی استخوان هایم را بر بال قسمت سوار کند

**

هویتم را بلوغی بود سبز

که تلاشی عقیم سوزاند

و نگونه شد

**

ناژوها

با بال های سبز

راهم را نشانه خواهند کرد

چون همیشه .

آل تسفیه را به معبد بت پرستان

                                   راه نمی دهند

آنها به قداستی باور دارند

                  که کوه ها به تهاجم سختی شان

نذر این قوم

فقط از چشم های سرمه آلود

                             پذیرنده است

که خون آبه

عطشی

گواراست .

و آسمان همه لبخند خویش هدیه نمود

که هر جوانه بخندد

   که هر شکوفه شود گل

        برای صبح قشنگی که

               تو آیی

                     بناز  پای گذاری

                           به زندگانی من .

          سبز و بهاری باشید و ایام بکامتان .

             تاک آرزو

بهار می رسد از راه و خانه بر دوشیم

صدای سوخته ء سال های خاموشیم

بهار آمده ، در دست اهرمن تیغ است

بهار !  در غم یاران خود سیه پوشیم

بیا ، غرور و تپش های سبز واژهء عزم

که شور ملتهب لحظه های خون جوشیم

افول کوکب  نا مردمان نمی بینم

دریغ و درد  به آزار خویشتن کوشیم

چه رفته است بر این خاک داغدار غریب

که رخ نشُسته به تزویر ها هماغوشیم

برغم این همه  ، از تاک آرزو مندی

می دوساله به فتوای یار می نوشیم  .

           هشت مارچ ، روز جهانی زن

               بر همه زنان با شهامت در گوشه گوشه

                     این عالم خاکی مبارک باد.

بدین مناسبت  دوتا سروده :

گیسو سیاه

گیسو سیاه من

وقتی نشان عشق بنام تو جان گرفت

دنیا به درد و ضجّه برون  ریخت

                         تاوان غفلتش را

                                                                   سنگین  

با حسرتی که سوزش دیگر داشت

این غم گرفته ،  عاشق ِ عاصی

با آستین  سبز تفاهم

می رُ فت  گرد  یأس  و پریشانی .

*

گیسو سیاه من

وقتی به گریه  راز  تعهد را

در بازوان آیینه  افشا کرد

خورشید با طراوت  فروردین

                        از سقف آسمان  صداقت

آویزه شد  نشانه ء  عشقی را

*

گیسو سیاه من . 

--------------------------

 بی تو هیچ

نقش عریا ن غرور ا ست  حیا ی من و تو

د رّ  رضوا ن حضور ا ست  و فا ی من و تو

خفته ا ند ر گره  نا ز تو   آ هنگ  و جو د

طر ح غو غا ی ثر یا ست  ،  بنا ی من و تو

بکد ا مین صفتت وصف کنم ؟!  ا و ج حیا !

که شده نقش دو عا لم  ز  صفا ی من و تو

عا لمی د ست تعلّم  زده  بر  د ا من  تو

چو ن تجلاّ ی حضور است سخا ی من و تو

قهر  و بد گو یی ابلیس  گزند یست  نکو

خوا جگا ن  نیز  ندا نند  بها ی من و تو

دا من مهرتو  بخشیده به گل رو نق  و رنگ

ر شک گلهای بهشت است حنا ی من و تو

گلبن عمر  پرِ  ریشهء لطف ا ست ، و ز ا ن

د هر آ شفته کند  نقش  جفا ی من و تو  .

عمری شده ام اسیر چشمان کسی

مجذوب نگاه گرم و پیچان کسی

ای غایت آرزو  !  به آغوشم گیر

این کشته ناز چشم  فتّان کسی .

          **

ای نام تو آشنای دیرینهء من

سودای دوچشم توست پیشنهء من

محتاج حضور مهر و لطف سحری

این داغ کبود سینه در سینهء من .

قطره ها

ضامن بقا اند ، دریا را 

اگر

عطسه بزی از آن

                      افزون باشد.  

دوم

در انحنای کوچه ها

                    ازدحام  بودن

متورم اند

صدا ها

نه  ،  روز ها  .

سوم

چشم درید گان را

احتیاجی به عینک نیست

سال هاست که

خورسید خجالت میکشد

                           از ایشان  .

میلاد مسیح ( ع )  و سال نو میلادی

      بر پیروانش مبارک  باد.

شب یلدا  درازه  غم  ندارم

                             چو دوره طاقتش یکدم ندارم

اگر باشه به پیشم  در همه عمر

                            بدنیا ها  مه  چیزی کم ندارم

**

شب یلدا شد و یارم نیامد

                            خبر از باغ و گلزارم نیامد

بپا بوسش  تمام عمر رفتم

                              ولی یکدم به دیدارم نیامد

 **

شب یلدا  سراغ می بگیرم

                            کنار و بوسه ولب هی بگیرم

اذان صبحدم می پیچه  پس من

                     یکی از صد تا  قرضم  کی بگیرم .

غم دیرینه می گیرد  نشاط  خانه  ما را

مگر عیسی دمی روشن کند  کاشانه  ما را   

نمی یا بم د می  تسکین  از این پیمانه  دوران

مگر موج نگاهی  پر کند  پیمانه  ما را

قیامت می کند با هر نگاه غمزه آ لودش

خدا یا  آفریدی  از چه این  درٌدانه  ما را  ؟

نمی دانم  چه خواهد کرد چشمش تا سحر  با من

که هر سو می کشد با خود دل  دیوانه  ما را

 به هر جا گفته ام از حرمت او ، بی حضور خود

که  آشوبی  نگیرد  دامن  میخانه  ما را

خرابم ، التیامی دل نمی یابد بیک جامی

بهم آرید  بزم و ساقی و  خمخانه  ما را . 

دستی ناشی

قلمی ناشیانه تر

                   کج نوشته اند

سناریوی این چند ساله را ،

                              چونان

          ***

فلسطینیان قدس (سرزمین شان )را غصب کرده اند

و داود پیامبر  خسته از مراوده ء ناهنجار ره پویان

       ***

پوسیدن در قعر چاه

از ریسمان گره دار نجات بخش

                                   مقبول تر است .

اِنگاره ها  ، مزمزه تاریخ اند

که امروز ما را توجیه کرده اند

هرگز

صلیب و ستاره

به تذویر

رنگی  نداشته اند.

بذری کا شتند

از  وهمی ابلهانه

                  تا نگاهم را

                         به اسارت کشند

و تخمی  کا شتند

                        از  خیالی  پوچ

                              تا هوسی  بروید

همه فصل ها  را  باور شد

                             که نمی  روید

اگر چه همه ء اقالیم  را به کرباس  تنم

                                     بخیه کنند

چرا که باوری  در کار  نبود

چرا که صداقتی  .

از نبض این آیینه ها

دریست به بیرنگی محض

 تو

خود به تماشا  نشسته ایی

            ***

معرفت

          شعور  را

چشم اندازیست  خیره  ،  آبی  .

           ***

زاویه  دید خویش را

که از زندگی بردار

                           آرزوها

رهایی

آن سان

نه رنگ دارد  و نه  پوست .

شب است  و گمشده ام  یک ستاره می جویم

طریق وصل تو از یک  اشاره می جویم

شب است و گزمهء  بد خو گرفته  راه سحر

نوازشی  ز گلویِ   مناره    می جویم

شکسته  بسکه  دل هر  ستاره  را  جلّاد

قیام  پاک  نژادی   سواره می جویم

کویر  تفزدهء  قرنها  بلاهت  و جهل

به ارٍث  مانده مرا ،  نو بهاره می جویم

غبار  راهم  و از نقش  پای  درد  چو صبر

شعور ملتهب ِ  سنگ  خاره  می جویم

دو باره  نسخه ء  بیداریم   بپیچ ،  طبیب  !

که من نشاط  دلم را  دو باره می جویم

غریب  وار  بگریم  به غربتت  از دل

شهید من  !  که غرورت  هماره  می جویم .

با قبولی طاعات و عبادات ماه مبارک رمضان ، 

عید سعید فطر را به همه مسلمانان در سراسر 

 جهان تبریک گفته امیدوارم روزگاری

عاری از تفرقه و تعصّب و خود بینی و  

 سر شار از صفا و عشق را تجربه کنیم.

دلم پرواز اوج  بیخودیهای  سحر  دارد

به محرابش نمازم شور و معنای  دگر دارد

هوای قرب مهرویی  مرا آشفته  میسازد

بجانم  شعله  می ریزد  گمانم  قصد سر دارد

تماشاخانهء  دردی  بپا کرده است  از هیبت

کجا  مدهوش دیدارش از این محفل  خبر دارد

چه نالم  گر  نمی افتد  نگاهش بر دل  مسکین

چو پنهانی  به ما  از گوشهء  چشمی  نظر دارد

خرابم می کند  آن شوخ  سیمین تن  به  طنّازی

خدایا  آتش  افروزی  به این  عالم  هنر دارد

به حیرت می کشد  ما را شکوه و حشمت و نازش

که با مهر  و تبسم  او  به هر  بزمی  گذر  دارد .

عریانتر  از اُبهت بودن  نشان  توست

هُرم کلام و روح  سخن  ترجمان توست

شیرینی و لطافت  صد  گلستان  امید

آموزهِ  مبارک  ذوق و بیان  توست

بشکسته ام  شکسته تر  از موج  بیخودی

در عالمی  که شور نشاط  و نشان  توست

با تیغ  بوسه  گر  نکُشی می کُشد مرا

آن  تیر غمزه ای  که سحر در کمان  توست  

ای اوج بی نیازی و پاکی  ، صفا ، امید

باغ  لطیف  ناز و لطافت  از آن  توست

پوشیده  دار حرمت  ما را  عزیز جان

نا دیده گیر  آنچه  ز  رازم عیان  توست .

سحر نسیم تو را دسته دسته  داد بدستم

کسی سراغ  تو را  دل شکسته  داد بدستم

نسیم بود و لطافت ، بهار و با همه  رأفت

گل گلاب  رخ خویش  رسته  داد بدستم

سپیده بود و شکوه  ستاره ، دیده تر ، هم

ز بام سجده ، گل ذکر  شسته  داد بدستم

بهار حسن و جمال و صفا و رونق و شادی

میان آنهمه ، قلب  شکسته  داد بدستم

تمام عمر  گرفتم سراغ  مرغ  نگاهش

بیک بهانه  شبی ، بال  بسته  داد بستم

کرانه تا بکران ، دیده شوق میبارید

کسی  نگاه  بدریا  نشسته  داد بدستم

ترانه ساز  لبش بوده ام  به عمر  ،  چه خواهم

بلطف  خویش دل  داغ  بسته  داد بدستم .

برو ای بغض گلو گیر شده

راحتم کن ، که دگر  دیر شده

حرمت و لطف  و صفای دوران

دیده ام ، چشم دلم  سیر شده

من گرفتار  لب  خاموشم

ذوق  پیمانه  کمانگیر شده

نگهء  ساحر آن  قبلهء  ناز

به دل  زخمی من  تیر  شده

با  تبسم  سحری  دل  میگفت :

رنگ  تزویر  زمان  پیر شده 

رسته از دام  دو  عالم  ،  اما

دل بدست تو  به زنجیر شده .

سلام دوستان خوبم !

با تشکر و قدردانی فراوان از شما عزیزان دوست داشتنی بخاطر

این همه لطف و صفا ی که نسبت به این حقیر دارید.

من در حال حاضربه  مسافرت هستم امیدوارم در برگشت پاسخ

گوی آن همه صفا باشم .

روز و روزگارتان سبز و خوش.

در پاسخ استاد ترکانی که این حقیر را نواخته  و 

دوبیتی برایم سروده اند.

تقدیم به استاد ترکانی :

صفای گل به گلدان زیب  داره

سبو در دست رندان زیب  داره

بیا شهر هری را  گل   بکاریم

در او آیینه  بندان  زیب  داره